eDriver

Uit het dagelijkse leven van een Elektro-head

Leaf test, deel I

Een reactie plaatsen

Zo. We hebben een Leaf, we hebben tijd en hij zit “vol” met 135 kilometer. Wat gaan we doen? Rijden natuurlijk!

Vreemd trouwens dat vol 135 kilometer betekend. Ik dacht dat ie verder

zou moeten kunnen komen. Buiten is het rond het vriespunt, dus daar zal het wel aan liggen. Bij koude hebben de accu’s het net als ik wat moeilijker. Brrr. De kachel mag aan. Oeps! Wat gebeurd er nu? De range loopt gelijk terug, en niet met een kilometertje of twee, maar gelijk met tientallen. Ai! Da’s niet zo best, terugschroeven dan maar, kijken of dat helpt. Leuk speelgoed, dat wel. Wel op de weg blijven letten, voordat je het weet lig je in de sloot met al die afleiding op het dashboarddisplay.

Afin, laten we naar mijn zwager gaan in Utrecht, die vindt het vast leuk even een stukje te rijden. Ver is het met 70 kilometer nou ook weer niet, kachel een beetje lager, en dan daar een beetje bijladen, koffie drinken, en weer terug. Kan makkelijk.

Vrouwtje rijdt. De A6 ligt voor ons, geen hond te zien, hoe hard zou ie nou lopen? Dat blijkt echt mee te vallen. Waar Nissan iets van 140 km/ h opgeeft blijkt de Leaf op de tacho toch echt even de 156 km/h aan te tikken. Dit zal wel stroom vreten, dus de rest van de rit doen we rustig aan.

Toch tikken de rangekilometers harder weg dan we hadden verwacht. Vreemd. Tot je je gaat afvragen, gaan we dit wel halen? Zou die de 70 kilometer wel halen?!! Terug kunnen we niet meer, dan maar door. Desnoods kruipend. Met rode waarschuwingslampjes brandend komen we aan. Wat een bak, wat een gave auto, maar wel leeg hè!

Zwager wil toch nog wel een rondje rijden, maar verder als een blokje om durven we niet, bang dat we zijn, dat we deze best zware auto naar een stopkontakt moeten duwen.

Snoertje wordt uitgerold, we gaan even bijladen en bijpraten over deze hele vette auto. Want laten we wel wezen, dit is de toekomst, elektrisch rijden. En rijden doet deze Leaf best erg goed, soepel en vooral heerlijk geruisloos.
En dan de tweede schok. Laden aan een huis tuin en keuken snoertje kost volgens de Leaf boordcomputer 13 uur! Ehh, we waren niet van plan te blijven slapen, en daarnaast, moet morgen weer naar m’n werk.

Moeders biedt uitkomst, we kunnen haar “stinker” mee terug naar Lelystad rijden, en dan neemt zij de Leaf morgenochtend wel weer mee naar huis, het was inmiddels bewezen immers dat die 70 kilometers te halen zijn.

Man wat een avonturen weer, maar wat een auto!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s