eDriver

Uit het dagelijkse leven van een Elektro-head

Leaf test, deel II

Een reactie plaatsen

Toch maar een dagje vrij genomen om de Leaf aan de tand te voelen. Per slot van rekening wil de dealer hem graag weer terug en door het spontane ritje van eergisteravond naar Utrecht nog steeds niet aan de eigenlijke test, de woon-werk afstandstest, toegekomen.

100 Kilometer is het van Lelystad naar Soest en weer terug. Gaat ie het halen? Eerder was het bij 70 kilometer al opperdepop. Dus… Spannend.

Waarom ik denk dat ik er 30 kilometer meer uit kan slepen vandaag? Het geheim is voorverwarmen. Auto op de timer en dan staat ie roodgloeiend klaar voor vertrek. Ehh… Dat verwachte ik. En aangezien ik GEEN uitleg heb gehad hoe deze iPhone op wielen werkt zelf maar door de menu’s in het display geworsteld.

Bij vertrek blijk ik een denkfout te hebben gemaakt en de auto welliswaar warm te zijn, maar niet rood gloeiend, omdat de opwarmperiode te kort ingesteld stond of zo.

Heenreis. Lekker rustigaan achter een vrachtwagen hangen op de cruisecontrol, verwarming op 20 graden. De teller geeft bij de start 135 kilometer aan qua range. Nou! Als dat gaat lukken! Ik ben de stad nog niet uit en er staat nog maar 90 kilometer op het display. Oh jee, als dat maar goed gaat.
Stiekum heb ik een extra stuk verlengsnoer meegenomen, je weet maar nooit.

Op mijn werk kom ik aan met nog maar 51 kilometers te gaan, het zijn er vijftig terug, dus…

De terugweg is erbarmelijk. Na 5 kilometer is er van de range van vijftig nog maar dertig over. Ok, dan maar binnendoor. Kleine boerenlandweggetjes, rustig aan, niet te snel rijden, kachel uit, jas aan, man wat is het koud. En dan begint het ook nog te sneeuwen.

De teller loopt erg snel terug, nog maar 28 kilometer, en ik moet er nog ?? Ehh 28, wie zal het zeggen.

Even later ook maar de verlichting uit gedaan en de radio uit. Zou ik dat verlengsnoer dan toch nodig gaan hebben? Misschien bij een boer wat stroom bietsen? Ik rij nog rustig aan door, cruise control op 60 kilometer per uur nu. Gelukkig is het rustig op de bietenweggetjes door de polder.

7 kilometer nog, ja dat ga ik wel halen! Ben er bijna, nog zo’n vijf kilometer.. En dan opeens. Niets meer. Geen aftellende teller meer, geen bereik. Alleen nog twee liggende streepje, waar eerst nog zeven kilometers aangeven stonden. Oh je. Ga ik het dan toch niet meer redden? Wordt het lopen die laatste kilometers door de sneeuwjacht?

Gelukkig rijd het nog, maar hoelang?
Ik ruik de stad, het is niet ver meer, kom op Leaf, je kunt het, nog een paar kilometers.

Ik kijk naar buiten, daar staat ie dan, aangesloten via een vieze laadkabel met de deur van het schuurtje op een kiertje, de sneeuw neemt bezit van het geheel. Vanavond als ie weer kan rijden, maar eens inleveren bij de Nissan dealer. Want de toekomst is welliswaar begonnen, maar nog niet rijp genoeg als dagelijs woon-werk(paard).

20131129-111759.jpg

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s