eDriver

Uit het dagelijkse leven van een Elektro-head

Vijftienduizend kilometer: mijn bevindingen

Een reactie plaatsen

Mijn Zoe en ik.
Gezamenlijk hebben we er alweer meer dan 15’000 kilometer opzitten. Ik kan me dus nog geen expert noemen, maar onervaren ben ik ook niet meer. Ontgroend dus, met een groen randje.
Hoe is dat gegaan? zijn er problemen opgedoken? Frustraties wellicht? Of is het een in superlatieven niet te omschrijven ervaring geworden?

Ik kan er kort over zijn, het is van alles wat. Want frustraties zijn er zeker geweest! Die hebben echter meestal met laadpalen van doen, dus dat ligt in negen van de tien keer niet eens aan de Zoe. Maar ook de Zoe heeft zo hier en daar haar onvolkomenheden. Die maakt ze echter ruimschoots goed door haar unieke eigenschappen. Eén van die eigenschappen is om lekker vlot en soepel door de stad te glijden; vanuit stilstand gretig op het gas-, sorry, stroompedaal reagerend. Bij stoplichten probeer ik me te beheersen, me te gedragen, maar kan het soms niet nalaten zo’n lease karretje het nakijken te geven. Eventjes dan, want ik wordt meestal weer snel ingehaald door verbaasd kijkende bestuurders. Kinderachtig? Ach, ik vindt het soms gewoon even leuk. Jongens, dit is vooruitgang! Wen er maar aan!

Ondertussen wordt ik spontaan op straat aangesproken door mensen. Laatst nog bij de lokale supermarkt. Een dame vroeg me wat voor auto het was, ze vond het zo’n leuk modelletje. Dat is toch best grappig. Blijkbaar word men blij van de ronde vormen van mijn Zoe. Zelf vindt ik de techniek boeiender dan het uiterlijk. En met die techniek zit het vooralsnog wel goed. Nog geen klachten gehad.

Soms neem ik ook mensen mee voor een ritje. Iedereen roemt de rust in de auto, de afwezigheid van gebrom en trillingen. Ik kan ze geen ongelijk geven. Dat maakt de Zoe echt heerlijk om mee te rijden. Mijn collegaatje had het zelfs over een ruimteschip. Nou moet ik zeggen dat het lichte interieur er best “spacy” uitziet. Maar je moet ervan houden. Vooral het blauw gekleurde chroom, dat eruit ziet alsof de beschermfolie er nog opzit, heeft niet echt mijn voorkeur.
Als ik dan toch had mogen kiezen, had dan de bovenkant van het dashboard donker gemaakt, want nu spiegelt het enorm in de vooruit. Zo erg zelfs dat men op internet een petitie is gestart om Renault te bewegen tot een terugroepaktie. Niet dat Renault voorlopig tot aktie te bewegen is, maar wellicht gaan ze een oplossing aanbieden.
Maar hoe erg is dat nou echt? Dat ligt een beetje aan het licht. Normaliter is het alsof je bij de vooruit door een lichte waas kijkt, maar daar wen je aan heb ik gemerkt. Het wordt pas irritant als je door afwisselend volle zon en schaduw rijdt, zoals langs een bosrand. De praktijk leert dat ik dan allang mijn Polaroid zonnebril opgezet heb, en gek genoeg heb je met die gepolariseerde brillenglazen nergens last meer van.

Wat heel goed werkt is de mogelijkheid om de auto voor vertrek voor te verwarmen of koelen. Daardoor is mijn Zoe ’s morgens lekker op temperatuur als ik naar mijn werk rijdt. Geen gedoe meer met ruiten krabben, koude stoelen etc… Dit is gewoon autorijden 2.0, zoals ik dat noem. Ik kan dat zelfs via een app op mijn telefoon regelen. In die app kan ik trouwens ook zien hoever Zoe opgeladen is en hoeveel kilometer ik zou kunnen rijden. Dat kwam een tijdje terug zeer goed van pas aangezien ik nogal ruzie met een laadpaal had die telkens na een paar minuten in storing ging. Dat betekent dat ik inplugde, alle goed ging, en dan ’s morgens erachter kwam dat hij die nacht niet opgeladen had. Zeer frustrerend. Door voor het naar bed gaan nu even op de app te kijken, kan ik me ervan vergewissen dat alles goed gaat c.q. gegaan is met het opladen.

Is alles dan 2.0? Nou nee. Van mij mogen ze dat R-Link systeem op marktplaats zetten! Man oh man, wat is dat toch ondermaats, net of je Windows 8 op een Commodore 64 probeert te draaien. Je moet er nog net geen cassettebandje indoen.
Ok, laat ik positief beginnen. Het ziet er gelikt uit. Het werkt ook wel over het algemeen. Maar daar stopt het wel mee. Het idee is leuk, maar je moet bijna het halve menu door om bijvoorbeeld een radiostation te kunnen kiezen. Soms stap ik in en wat ik ook doe, geen geluid. Pas na 10 minuten rijden bedenkt R-Link dan opeens dat ie geluid moet produceren. En het maakt niet uit of je nou wel of niet aan de volumeknop draait. Stilte. Soms gaat hij ook spontaan opnieuw opstarten, of mijn telefoongegevens inladen. Echt suf.
Sommigen bloggers hoor ik ook klagen over het feit dat je ouderwetse tankstations in de navigatie terugziet. Ik zie dat probleem niet zo, kan best handig zijn als je even nodig naar de WC moet of wat lekkers voor onderweg wilt halen. Want laten we eerlijk zijn, voor de rest heb ik al tijden geen tankstation meer van dichtbij gezien. Ik merk ook dat ik niet meer bijhoud waar de diesel het goedkoopste is. Op die manier ontzorgt elektrisch rijden wel, maar er komen andere zorgen voor terug. Laadpalenstress!

Laadpalenstress, leuk woord trouwens voor de Dikke van Dale woord van het jaar verkiezing 2014, is stress of de paal die je aanrijdt wel beschikbaar is, het ook daadwerkelijk doet, en last but not least, niet is dicht geparkeerd door een “stinker”. Dat laatste schijnt veel voor te komen, dat een olie gestookte auto “fout” geparkeerd staat. Zelf heb ik dat nog niet meegemaakt. Wat wel steeds vaker voorkomt, en niet echt bevorderlijk is voor de rust die je normaal bij het elektrisch rijden ervaart, is dat laadpalen steeds vaker bezet zijn. En dan vooral door PHEVs. Zogenaamde plug-in hybrids, die bij wijze van spreken de straat nog niet uit kunnen rijden op een accu-lading. Ik chargeer uiteraard, maar feit is dat ze niet kunnen snelladen zoals de Zoe, en dus verhoudingsgewijs veel tijd aan de laadpaal hangen, even afgezien van de etiquette om je auto om te parkeren op het moment dat ie vol is. Dat laatste doe ik ook nog niet, maar waar ik meestal oplaad zijn twee punten beschikbaar waar over het algemeen ’s avonds buiten mijn Zoe niemand staat. Mocht dat in de toekomst een probleem worden zal ik een kaartje met telefoonnummer achter mijn voorruit gaan leggen.

Wat me de laatste tijd opvalt nu het wat kouder geworden is buiten, is dat er zeer weinig koude tocht vanaf de wagenvloer komt. Het voelt gewoon behaaglijker. Ik denk dat dat komt doordat de accu zich onder de vloer bevindt en je dus een soort van dikke vloerisolatie hebt. Pluspuntje dus. Dat die accu zo laag ligt maakt trouwens ook dat Zoe ontzettend goed door de bochten cruised. Hij helt bijna niet over, zwabbert niet. Het geeft een heel stevig en zeker gevoel. Misschien dat dat ook aan mijn winterbanden ligt. Ik heb Continentals 830TS in de maat 195/16″. Was eerste keuze in Duitsland twee jaar terug. Inmiddels is deze ook verkrijgbaar als 850TS. Die schijnt iets energiezuiniger te zijn. Hoe die band rijdt weet ik niet, maar mijn keuze om de 17″ standaard Michelin bandjes voor de winter te verruilen voor de Conti’s heb ik geen dag berouwd tot nog toe.

Over banden gesproken. Normaliter verbruiken de 17″ banden iets meer energie dan de 16″ variant. Hoeveel dat moet zijn heb ik niet kunnen testen. Renault geeft ongeveer 10-15 kilometer verschil op per volle acculading. Wat ik wel weet en merk is dat een nat wegdek enorm scheelt! Soms wel 20 kilometer. En als de wind dan ook nog lekker stevig op de neus staat tikt het toch wel aan. Koude maakt minder uit in mijn beleving. Maar echt kouder dan rond het vriespunt heb ik nog niet gezien deze winter. Het verwarmingssysteem blijkt best efficiënt met energie. Helaas duurt het in de automaat stand mij soms wat te lang voordat Zoe het interieur tot behaaglijke temperaturen heeft opgewarmd. Dus ik zit over het algemeen zelf aan de knoppen van de verwarming te draaien.

Een ander irritant dingetje aan de Zoe is de cruise control. Werkt prima hoor, alleen is hij niet nauwkeurig genoeg af te stellen. Daardoor heb je vaak dat je net te hard of te langzaam gaat om een vrachtwagen te volgen. Je blijft dan heen en weer jojo-en. Juist bij een elektrische auto wordt er naar mijn idee veel achter langzaam verkeer gehangen om de actieradius te vergroten.

Dan die ECO knop. Lachwekkend ding. Leuk speelgoed. Ik gebruik hem over het algemeen alleen om de ventilator zachter te zetten, en daarmee de kachel iets te temperen. Uiteraard doet ie meer dan dat, maar in de praktijk merkt ik weinig tot niets van die zogenaamde energiebesparingen die hij beloofd. Zoals al eerder gezegd, beetje tegenwind doet meer met je verbruik, of anders je rechter voet wel. Het verschil tussen 80 kilometer per uur of 110 is enorm. Je rijdt maar 30 kilometer per uur harder, komt amper eerder aan, maar je verbruik verdubbeld! Meestal rijd ik zo rond de 100 kilometer per uur op de snelweg, zit ik niemand in de weg tijdens het spitsuur en houd ik na de werkdag nog wat ‘juice’ over voor een rondje naar de supermarkt, sportschool of vrienden.

Maar wat kost dit geintje nou eigenlijk. Is elektrisch rijden financieel verstandig voor de gemiddelde particulier? Dat is een lastige berekening. En die zal voor iedereen weer anders zijn.
In mijn geval valt die gunstiger uit dan een tweedehands diesel van pak hem beet 8000,-.
Hoe komt dat, wat zijn de posten waar je rekening mee moet houden.
Ten eerste de aanschaf. Ik heb mijn Zoe tweedehands voor een schappelijk bedrag kunnen kopen. Was enorm veel uitzoekwerk en heel veel geluk. Maar als je verschillende fora volgt en Marktplaats in de gaten houdt kom je een heel eind.
Het zijn echter niet zozeer de aanschafkosten die elektrisch rijden voor mij financieel aantrekkelijk maken maar vooral de afwezigheid van wegenbelasting, weinig onderhoud, goedkopere autoverzekering en zonnepanelen op het dak van mijn woning.
Voor onderhoud moet je met een reductie van 40 procent rekenen. Want nieuwe banden, en ruitensproeiervloeistofkosten hou je toch.
De ANWB had laatst een leuke korting op de autoverzekering voor elektrische auto’s. En die wordt niet gemeld bij Independer, dus het is zaak om even verder te kijken dan menig neus lang is. Maar dat geldt voor de meeste voordeeltjes in het leven.
Tegenover de voordeeltjes staat echter de batterijhuur van Renault. In mijn geval een stevige 151 Euro. Dat komt vooral omdat ik bijna 40000 kilometer per jaar rijdt. Dan is de batterijhuur navenant hoger. Aan de andere kant streep ik dit weg tegen de brandstofkosten en het feit dat ik altijd zeker ben van een goed werkende accu. Want mocht hij stuk gaan of onder de 75% SOC ( state of charge) komen krijg ik een nieuwe. Wel een prettige gedachte.
Al met al scheelt het mij momenteel zo’n honderd euro per maand dat ik goedkoper uit ben. Niet echt veel, maar voor mij telt ook het rijplezier mee, naast het feit dat ik best wel van nieuwe dingen ontdekken, pionieren hou.

In het kort kan ik na 15000 kilometer zeggen dat de auto mij positief verrast. In gebruiksgemak als in kwaliteit. Als je echter niet van laadpalenstress houd, moet je hier niet aan beginnen, dan is een Tesla misschien meer je ding, die komt verder op een lading.

20140201-200210.jpg

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s