eDriver

Uit het dagelijkse leven van een Elektro-head

Frank Buma (ANWB) door de “elektrische” bocht.

Een reactie plaatsen

Sinds mijn Zoe verzekerd is bij de ANWB krijg ik de Kampioen met regelmaat door de brievenbus. Daarbij valt me telkens op dat je heel veel papier krijgt, maar dat ik er meestal met vijf minuten doorheen ben. Ik zal wel niet tot de doelgroep horen.
Alles wat over elektrisch rijden gaat heeft daarentegen wel meestal mijn aandacht. Toen ik de column van Frank Buma voorbij zag komen getiteld:” 365 dagen elektrisch”, dacht ik ook gelijk van:” Yes, even lezen!”.

Iemand die een jaar lang met een elektrische auto door het leven gaat moet gewoon verstand van zaken hebben denk je dan. Misschien kan ik er nog wat van opsteken.
Maar wat schetst mijn verbazing, het lijkt wel of de heer Buma nog nooit een Zoe van dichtbij gezien heeft. Komt volgens mij vaker voor bij autojournalisten gezien de zin en onzin die men soms als waarheid durft te publiceren.

Het begint al met de opmerking over de cruise control. De heer Buma is groot fan van deze feature op de Zoe omdat die de actieradiusvrees weg zou nemen. Ehh, hoe dan?
De cruise control is bij de Zoe alleen op even getallen in te stellen, vreselijk irritant als je een vrachtwagen wilt volgen die juist precies 91 kilometer per uur rijdt. Je kunt dus wel 90 of 92 km/h instellen, maar geen oneven getal.
Daarnaast bepaald vooral de snelheid, en dan met name alles boven de 80 km/h hoe ver je komt, niet de cruise control. Afin, je kunt er fan van zijn.

Maar dan komt de conclusie van het beknopte stukje prosa. De dagelijkse onhandigheden van de Zoe: te weten “de laadkabel is alleen te ontkoppelen via de sleutel” en “volgorde van laadkabel aansluiten”.
Laten we met die laatste beginnen. De goed geinformeerde heer Buma, kan de beste man ook niets aan doen waarschijnlijk, beweerd dat de Zoe pietje precies is en dat je daarom altijd eerst de laadkabel aan de zuil moet aansluiten en daarna pas aan de voiture. Dat kan, alleen doe ik het al bijna een jaar andersom. Dus eerst de Zoe inpluggen en dan pas aan de paal. Nooit geen commentaar gehad van mijn Zoe op deze mijns eigenwijze handelswijze. Ze begint telkens gewoon vrolijk te snorren zodra het lampje op de paal blauw oplicht.

En dan, ik moest er een beetje om gniffelen, die andere onhandigheid van de Zoe. Die verdomde key-less entry sleutel die je telkens uit je zak moet halen om het laadsnoer te ontkoppelen. Ik kan me voorstellen dat dat onhandig zou zijn, ware het niet dat het knopje links onder het dashboard gewoon zowel het klepje op de neus opent als ook de laadkabel ontgrendelt. Dus als ik klaar ben met laden pak ik uit de auto de laadpas (zit trouwens supersimpel opgeborgen in een houdertje achter de zonneklep) en druk op de knop om te ontgrendelen. Het is een handeling waarvan ik alleen zou wensen dat die ontgrendelknop iets groter zou zijn.

Kortom, de Zoe is best een handige Voiture, ook met de key-less entry feature. En nu maar hopen dat (auto)journalisten iets meer tijd in hun stukjes gaan steken, voordat ze een best wel goed doordacht concept met de grond gelijk maken in zo’n “gezaghebbend” blad als de vele pagina’s tellende Kampioen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s